Chorobliwy lęk przed kontaktem

Fobia społeczna nazywana też lękiem społecznym jest zaburzeniem psychicznym, które często jest mylone ze zwykła nieśmiałością. Bez wątpienie nieśmiałość często jej towarzyszy, jednak to nie ona stanowi jej rdzeń. Jest nim za to przede wszystkim chroniczny, nie do końca uzasadniony lęk przed podejmowaniem kontaktu z innymi ludźmi. Czego zatem boi się osoba z fobią społeczną. Przede wszystkim odczuwa duży lęk przed negatywną oceną jego zachowania, tego co robi, mówi czy myśli. Lęk społeczny wiąże się najczęściej z występowaniem wielu nieprzyjemnych dla osoby nimi dotkniętej objawami fizjologicznymi, które pojawiają się w zetknięciu z sytuacją wywołującą lek, a czasem nawet wywołują je same myśli o konieczności znalezienia się w takiej sytuacji. Do objawów tych zaliczamy przede wszystkim przyśpieszone bicie serca, ogromne pocenie się, drżenie i sztywnienie mięśni, niewyraźną, szybką mowę, czerwienienie się. Objawy te stanowią spore utrudnienie w życiu społecznym takiej osoby. Uniemożliwiają nieraz znalezienie pracy, wytrwanie na studiach, zabieranie publicznego głosu, czy nawet po prostu poznawanie nowych ludzi.

Przyczyny fobii społecznej są bardzo zróżnicowane. Pierwsze z nich to uwarunkowania genetyczne, następne wrodzony temperament, przebieg socjalizacji, a także wszelkie traumatyczne wydarzenia, które wystąpiły w trakcie życia takiej osoby. Fobia społeczna najczęściej wiąże się także niską samooceną, nieraz zupełnie nieadekwatną do rzeczywistości. Aby wyleczyć się z tego zaburzenia należy zatem popracować właśnie między innymi nad tym elementem, co jest znacznie ułatwione przy pomocy profesjonalnego psychoterapeuty. Może on pracować z pacjentem na zasadzie wdrażania ekspozycji społecznej metodą małych kroków – będzie to terapia behawioralna. Inną skuteczną metodą jest również praca nad nabytymi przez pacjenta schematami myślowymi na swój własny temat. Są one najczęściej negatywne i nie oddające rzeczywistości. Często w leceniu fobii społecznej łączy się te dwie metody wspomagając pacjenta lekami antydepresyjnymi bądź też razie konieczności doraźnymi lekami przeciwlękowymi. Aby jednak uzyskać trwałe efekty należy bez wątpienia przejść przez kompleksowy proces terapeutyczny.

3 odpowiedzi na „Chorobliwy lęk przed kontaktem

Dodaj komentarz



Szukaj

Kalendarz

    Grudzień 2017
    P W Ś C P S N
    « Mar    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

Zaburzenia erekcji

    Zaburzenia erekcji w dużym stopniu utrudniają, albo nawet uniemożliwiają podjęcie satysfakcjonującego współżycia seksualnego. Rodzą nie tylko u mężczyzn, ale także u ich partnerek sporo frustracji, niezadowolenia i wprowadzają w stan ogólnego niezadowolenia z życia. Współczesna medycyna umożliwia jednak skuteczne sposoby walki z tym zaburzeniem, dlatego mężczyźni zmagający się z tym problemem nie powinni załamywać rąk . Odpowiednie zastosowane do określonego przypadku metody mogą znacznie poprawić życie seksualne przywracając mężczyźnie jego dawną, utraconą sprawność.

    Zanim będzie można przejść do właściwego leczenia, należy najpierw ograniczyć wszelkie ewentualne czynniki je utrudniające. W przeciwnym razie leczenie nie będzie przynosiło oczekiwanych efektów, a w najlepszym razie znacznie się wydłuży. Często zdarza się tak, że już sama zmiana codziennych nawyków znacznie poprawia sytuację pacjenta. Zaleca się zazwyczaj odstawienie alkoholu, papierosów, narkotyków, zmniejszenie masy ciała, podjęcie aktywności ruchowej, dbanie o zdrowy sen, a także ograniczanie sytuacji stresogennych. Wdrożenie tych zaleceń nie raz potrafi zdziałać naprawdę cuda. Jeżeli zmiana nawyków nie przyniesie jednak oczekiwanych rezultatów, należy wtedy dążyć do wykrycia i wyeliminowania choroby, która jest winowajcą zaburzeń erekcji. Może byto na przykład cukrzyca, miażdżyca lub powszechne dziś w naszym społeczeństwie nadciśnienie tętnicze. Wina może leżeć również po stronie zaburzeń neurologicznych, hormonalnych lub wynikać z choroby samego prącia.

    Jeżeli powyższe sposoby nie okażą się wystarczające, jedynym rozwiązaniem jaki nam pozostaje jest zastosowanie leków stosowanych w celu wyeliminowania owych zaburzeń. Najczęściej stosuje się inhibitory fosfodiesterazy typu 5, które umożliwiają swobodny przepływ krwi do ciał jamistych prącia. Inny często stosowanymi lekami są agoniści receptorów dopaminergicznych. Czasami stosuje się również iniekcje leków do ciał jamistych, aparaty próżniowe, a także odpowiednie protezy. Jeżeli wszystkie z poniżej wymienionych sposób walki z zaburzeniami erekcji zawiodą zostaje nam jeszcze poddanie się operacji naczyniowej.